Ewan ko, di ka naman dadating pero hinihintay kita sa Rob...
Kakauwi ko lang, galing sa mall, winidraw ko sweldo, di ganoon kalaki dami ko kasing late at absent.
Ang lungkot, wala akong kasama, parang di na ako sanay ng magisa.
Isa na rin sa mga dahilan kung bakit ako pumunta ng mall eh para makagamit ng payphone, kelangan ko kasi matawagan ang bangko, ung online account ko kasi na disable.
Nakailang try din ako pero laging "all lines are busy..".
naglakad lakad, mula sm punta akong Robinsons, ewan ko, nakasanayan ko ng hinihintay ka dito, kahit ngayong alam kong di ka pupunta, hinihintay pa din kita, parang naiiyak ako. Hindi ako sanay ng di kita nakakasama.
Kapag sweldo kasi lagi kaming kumakain sa labas, nuod sine, pasyal pasyal lalo na pag ntyempo pang off ko. Pero ngayon, tahimik, malungkot, nagiisa ako.
Naiinggit ako sa mga nakikita kong magkasama, masaya sila, naalala ko kapag tau, lagi kitang inaasar, kinukulet, kapag tumatawa ka sa mga joke ko, at kapag naasar ka na at kinukurot mo ako.
Di bale bukas off mo na, yes makakasama na kita.
Absent ako kagabi, di ako pumasok, masama kasi pakiramdam ko. Hindi na gumaling galing ang ubot sipon ko, may sakit na ata ako, nag pacheck up na ako, xray na din, kaso di ko pa nakukuha results, bka sa off na ulet, wlang time eh. Pero sana wala akong sakit, mahirap, di lang un, ayokong mahawa si theart at pamilya ko.
Mamaya papasok nanaman ako. Ang totoo nakakatamad na, kaso wla pa akong ipon, mali ako eh, dapat noon pa nagipon ako kahit paunti unti. E di sana ngayon bka magkasama kami, natuloy sana ung business na plano namin, masaya at magkasama sana kami ngayon.
Di bale di pa naman huli ang lahat, may pagasa pa, gaya ng lagi kong sinasabi, paulet ulet na lang, magtitiis na alng ako.
"Lahat ay may ginhawa sa taong may tiyaga" Saludo - 6cyclemind
No comments:
Post a Comment