ergergr

Open a popup window

Simpleng Buhay

Nailipat ko na mga computer ko dito sa Mabuhay, sa wakas! Maginhawa na ako dito sa sarili kong bahay. Walang usok, alikabok, sagana sa tubig at pagkain. Klahating taon din ako nagtiis sa dati kong pwesto. Nauuso na ulit ang dota dito sa shop. Unti uni nang nagbabalikang ang mga customer namin. Kaso dami pa ring utang, ganoon yata talaga, hindi pwedeng hindi ka magkakautang, sa sobrang hirap ng buhay ngayon.

Nakakuha ako ng online work, captcha encoder, medyo maliit ang bayad at hindi ko pa mawiwithraw ang pera kasi kailangan ko pa magopen ng account sa Unionbank. Paypal kasi ang mode of payment.

Nagsimula na ulet ako magblog. Dinelete ko na ang dati kong blog, tech support blog ang pinagkakaabalahan ko ngayon. Medyo nageexperiment pa sa adsense. So far may $30+. Mukhang mas maganda ito kasi walang hirap at nagagawa ko din ang isa sa mga hilig ko, article writing. Dami hits ng blog ko nitong mga nakaraang araw dahil sa facebook. Nagpost ako na magbibigay ako ng libreng Heroes of Newerth Beta keys (makabagong dota daw), ayun nagkakandarapa ang mga ungas. Daming nag ppm sa akin may bumili pa nga ng 4$. Kung araw araw sana ganito maganda. Pero mahirap din, kailangan mo ng konting tyaga. Pero alam nyo naman ako, laging may diskarte, I believe I can pull this off.

http://onlinetechnician.blogspot.com/

Crisis

Hirap ng walang pera, daming problema, wala naman ako problema kung sarili ko lang ang iisipin ko, problema sa pamilya, madaming utang na naipon, pati ang shop hindi mapaayos.


Ito ang pinoproblema ko, ang shop namin dito sa mabuhay wala nang customer, malakas na ang 200 sa isang araw tapos dun pa kukunin ang gastusin, sa pagkain, pamasahe at baon ng mga nagaaral. Hindi rin naman kami masyado matulungan ng kapatid ko na nasa abroad. So lahat parang sa akin at sa shop ko umaasa kaso netong mga nakaraang araw mahina rin ang kita. Ano kaya magandang gawin?

Naisip ko na ilipat na lang ang mga computer ko d2 sa mabuhay at ibenta ko ang mga lumang PC pambayad ng utang at least dito walang upa na babayaran hinde mag dodoble doble ang babayaran at baka bumalik pa ang mga dating customer namin kapag magaganda na ang mga PC. at wala pang utang, walang pressure at ang backpay ko hindi pa magagastos.

Hmm kaso di rin naman sigurado kung babalik nga ang mga customer, sa shop ko hindi naman nawawalan ng customer at least doon mas sure ang kita kaso syempre may responsibilidad din naman ako sa pamilya ko. Sila ang top priority ko. Gusto ko na rin ulet maghanap ng trabaho para makatulong na din at makaipon gusto ko kasi magkabahay malay mo ilang taon mula ngayon magkapamilya na rin ako, tama na siguro na experience ko na magkashop, masaya relaxed so kapag magkapmilya ako magnenegosyo pa rin ako ng ganito.

Minsan naiisip ko na dapat hindi na lang ako magresign kaso wala na akong mukhang maihaharap bagsak na ang stats ko at di pa maganda ang reliability tama na ring experience.

Matagal tagal na rin ung last post ko, medyo ung ibang blog ang pinagkakaabalahan ko, sinusubukan ko kumita sa adsense, paunti unit pag naipon naman un pagdating ng panahon kesa naman sa wala diba.

Hopefully i come up with the best decision, please guide me GOD.

3 in 1 + 1

Birthday ko ngayon it's time to party! Ilabas ang Ice Cream!

Hays another year older. 25 na ako. Thank God sa araw na ito.

Kakauwi lang nila theart. Gusto nga nya sa kanila na ako matulog pero wag na lang baka magalit pa parents nya.

Si theart ang unang bumati sa akin, naglaro sila dito sa shop hanggan ala una kasama kuya nya at si Pau. Bukas sama daw sya sa amin, magluluto daw si nanay ng sphagetti paborito ko. Nahihiya daw si theart sumama pero sya bahala kung di nya talga kaya ok lang sa akin.

Natupad ang ilan sa mga wish ko. Nangako kasi ako sa sarili ko n matutupad ko hini man lahat pero at least may natupad pa rin. Una na ang shop, medyo malakas ang kita minsan nga lang sarado kasi lagi ako umuuwi sa amin. Then wala na ako sa stressful kong work, reward na rin siguro ito sa sarili ko wala man pera pero nakakasurvive naman.

Masaya ako basta kasama ko si theart at pamilya ko sa birthday ko kahit walang pera, kahit walang handa basta kasma ko sila at masaya kaming lahat.

Airhead

Nag-away na naman kami, kung ano ano kasi ang mga sinasabi ko, pero dapat ba talga na ipaglandakan sa ibang tao ang mga nangyayari sa aming 2? Lahat ng mga pinaguusapan namin dapat ba naka-broadcast? Artista ba kami? Nakakainis...

Kala niya hinde ko laam, na kung kani-kanino niya pinapaalam mga pinaguusapan namin, pati ba naman un? Sa aming dalawa lang dapat yun pero bakit kung kani-kanino nya pinagsasabi? Bwiset talga.

Ako naman sa side ko kung ano ang sa aming dalawa sa amin na lang, di kopinagsasabi kung kani-kanino kahit sa mga kaibigan ko kasi nga dapat sa amin lang talga un. Tuloy nagmumuka akong masama sa mata ng ibang tao. Ako na nga minumura ako pa ang masama at siya ang kawawa.

Bakit kaya may ganitong mga tao? Gusto magmukang kawawa kesa sila ang maawa sa iba

Ako na nga ang di pinapansin ako pa ang masama.

Ako kapag may ginagawa ako na kung ano man tinitigil ko para makausap sya ng maayos.

Walang kwenta talga nagsasawa na ako ayoko na...
Konti na lang mauubos na ang pasensya ko.

Sinasabihan ko nga ng airhead, out of focus at distracted aba walang epekto. Tuloy pa din.

Wala talagang kwenta, bwiset, di ko ugaling magmura pero

PUTANG INA! GOD DAMN! BULLSHIT! LAHAT NA NG MURA!

Hays...

PATHETIC

More money, more problem...

Last time I posted medyo naiinis ako sa sarili ko, pero ngayon ok na ako. I finally resigned sa work, it's been a week. Now, business business muna. Everything's doing well, medyo nakikilala na ang munting shop ko, marami na rin akong customer araw araw. Sana magtuloy tuloy, medyo kabado lang ako sa permit, baranggay permit lang ang meron ako. Wala naman siguro magiinspeksiyon.

Dito ako ngayon sa bahay, umuwi ako medyo namimis ko na family ko, saka may lakad sila theart may binyagang pupuntahan. Sabi ko sarado muna ang shop pero mga adek sa grand chase nagopen hahaha. OK lang pabor sa akin at least kahit wala ako kumikita.

Natutuwa ako dito sa amin, para akong wanted, madami naghahanap, mga gusto magpaayos ng computer. Pinuntahan ko ang isa sa kanila, kaso sira soundcard kailangan na ng bago, yung iba mamaya na gusto ko magpahinga eh, ehehe.

Kung araw araw pala may nagpapaayos buhay na ako. Tapos kita pa ng shop. Kaso ang shop namin dito, wala nang masyadong customer. Napaglumaan na kasi ang mga computer, kailangan na ng upgrade. Plano ko pag nakuha ko ang backpay ko dito ko lahat iinvest, di ako papayag na masapawan, kami ang nauna dito. Mumurahan ko lang ng rent, para di makahabol ang iba, at least kami walang binabayarang upa, kuryente lang at net, technician ako na din. Maghanda sila tatapusin ko ang buhay nila. Bwahahaha.

Magaan ang pakiramdam ko, wala masyadong inaalala. Peace and quiet. Masyadong stree and inabot ko sa work na pinasok ko. Pahinga muna.

So far so good sana magtuloy tuloy...

I am a big liar!

Isang napakalaking kasinungalingan na naman ang ginawa ko. Napakabait naman nila sa akin, lahat ng pabor sa akin binibigay, pero, bat niloloko ko sila? Simula pagkabata naging ugali ko na ang magsinungaling, para iligtas ang sarili ko sa mga pagkakamaling ginawa ko, ganito ba ako kaduwag? Puro salita lang, walang gawa, ang lakas mangaral di naman ginagawa sa sarili? I am the biggest loser! I hate myself today!

Sa mga taong niloko ko, pasensya na, was ka magalala theart hindi ikaw ang tinutukoy ko, o ang pamilya mo, kundi ang sarili ko, pamilya, kaibigan, workmates at iba pang mga taong nakapaligid sa akin. Ano ba ang dapat kong gawin?

Masyado akong naging mahina, hindi ko kayang panindigan ang pinasok ko, kahit ibang tao na ang naapektuhan, walang kwenta! Walang kwenta!

Lahat ng ginagawa ko alam ko pagsisihan ko sa huli. Ngayon pa lang natatakot na ako, wala na akong mukang maiharap, di ko na kayang tignan ang sarili ko sa salamin.

Sa lahat ng mga taong niloko ko, I'm sorry, and I mean it, sorry.

Being grown up isn't half as fun as growing up...

Malapit na naman ang birthday ko, another year older. Ayokong tumanda, gusto ko habang buhay maging bata. Ewan ko masyado kasing naging masaya ang kabataan ko. Dat lagi ko sinasabi na boring ang buhay ko, kesyo d ko naexperience ang ganito, ganoon, pero kung kinukumpara ko sa iba, mas madami akong nagawa, mas madami akong masayang nagawa nung bata ako. Nakakamiss...

Inabutan ako ni adi ng isang cup ng mushroom soup.Umuwi kasi ako dito sa bahay ngayon. Ilang araw na ring umuulan, may bagyo daw "emong" ang pangalan. Pero expect daw na sa mga susunod na araw ay ok na ang panahon, buti naman.

Hirap ng buhay ko sa shop, mainit, malamig, malamok, walang tubig, mabaho, haayz. Pero worth it naman, kumikita ang shop, dun nga ako umaasa ngpamasahe at pangkain. Medyo gipit lang ngayon kaya di ko maipon.

OK naman ang kita, 400-600 isang araw, masaya naman, si theart adik na sa grand chase, ako medyo na din nag eeppoints pa ako. Ahehehe.

May mga batang makulit, anak ng regular customer namin. Medyo naiinis si theart kasi binatukan ab naman siya? At sinabihan pa ako ng "hmp, para kang walang pinagaralan?" Ahaha akala ko pamangkin ko lang ang ganoon may mas malala pa pala.

Ipon mode, para mapalaki ko ang shops namin. Sana magtuloy tuloy lang. Goodluck

I am ME

Di ako pumasok, masama kasi ang pakiramdam ko kagabi, balak ko sana magpa-late lang pero hindi na rin ako pumasok, pumunta na lang ako sa kanila theart tinapos ang pinapanood naming movie kanina, dumating kasi sila erpat, sumilip lang sa shop ko. Nga pala malapit na akong magopen, halong excitement at pagaalala, kikita ba o hindi? Umaasa ako kasi, gusto ko na talga mag quit sa work ko, nakakahiya na rin sa mga nagsisikap at naapektuhan sila sa pag absent ko lagi.

Eto gulat ako kaninang umaga may dumating na lalaki may dalang sako ng buhangin at semento, siya pala yung kamag-anak nila theart na karpintero. Ipapagawa kasi yung likod ng CR, pinto lang kasi yun, mahirap na, alam n computer shop to andaling buksan nun ng mga magnanakaw.

Nakakahiya na, mama niya ang nagobono sa materyales, naisip ko, di kaya luge ako dito? Pati ba naman ito ipapagawa ko pa? Dapat may bawas man lang, saka sa una pa lang dapat bago nila paupahan dapat maayos, bara-bara lang kasi ang gawa, nung nakita nga ng mga parens ko, kita ko sa mukha nila na medyo disappointed sila, pero maganda ang lugar, tabi ng kalsada, kapag tanghali nasa likod ang araw kaya hindi mainit sa harap, mahangin din, kaya kahit hindi mag aircon.

Kakatapos lang maglunch, dinalhan pa kami dito ni aling Conching ng pagkain, sinigang na bangus, pansin ko bangus lagi ulam nila, daing, inihaw, relleno, favorite? Hehe.

Bago kumain may pinanood na video sa akin si theart, as usual, mga madadramang video, kesyo may babae naaksidente tapos lumiit, tas parang nadisappoint bf umalis bigla, nagisip-isip at na realize niya na di pala dpat siya umalis, ginawa niya nagpaaksidente din, tapos lumiit din siya, kaso, pagbalik niya sa babae may iba na, tragic.

Nagbigay ako ng comment, na masyadong ng gasgas ang mga ganoong istorya, na hindi naman talaga nangyayari sa toong buhay, ayun nagalit siya. Sabi ko nagbibigay lang naman ako ng opinyon, sabi niya ung moral lesson ang gusto niyang paratingin. Haayz.

Moral lesson? na ano? Masyado niya kasing tinitignan ang kwento sa general perpective. Siguro umalis ang lalaki dahil syempre, di niya nakaya ang ganoong sitwasyon, masisisi mo ba siya? Oo kung mahal niya ang babae dapat hindi niya iniwan, tama yun, pero paano naman ang nararamdaman ng lalaki? Maaring nagkaganoon siya syempre sobrang mahal niya yung babae at hindi niya matanggap na gannon ang nagyari. At kung mahal ng babae yung lalaki bakit may bago na agad siya? Ibig sabihin nakikipagrelasyon siya para lang may karamay? Bulls***

Tapos biglang nabanggit ko ang ginawa niya noon, nag away lang kami tapos kinabukasan nakikipagkita na siya sa iba, tama ba naman un? Pag nagkakagalit kami nananahimik lang ako, ibig sabihin, kaya lang siya nakikipagrelasyon sa akin dahil para may karamay siya? Eh kung ganoon din kaya ang gawin ko? Nah, hindi naman ako ganoon kababaw na tao.

At kung mahal mo ang isang tao dapat tanggapin mo kung ano siya. Tanggap ko naman ang pagiging "Emo" kamo niya, na ayaw na ayaw ko. Pero dahil mahal ko siya tinggap ko pa din. Pero ako, gusto din niyang maging katulad niya, eh ayoko nga ng ganoon, ayokong magpacute na mukha nang bakla (gaya ng most of the "emo" people out ther), magpahaba ng buhok, init init summer n ngayon, at magscarf kahit summer? Ahaha kalokohan.

Basta ako ay ako, ginagawa ko naman ang part ko, mahal ko siya, hindi ako gumagawa ng mga bagay na alam ko ikakagalit niya, hindi ako nambababae, iniiwasan magtext o mag message sa mga kaibigan kong babae kasi alam ko magagalit siya. Pero bakit ganoon, hindi niya makita yun? Lagi na lang siya, kesyo bakit di ko siya sinusulatan, o noong valentines wala akong roses, kahit noong gabi pa lang sinabi ko na wala talaga akong kapera pera ni pamasahe nga wala nakadiskarte lang ako kaya magkasama kami noon. Hindi ko karakter na magbigay ng sulat, o mag PDA, o magpacute, magpapansin sa ibang tao. Eh hindi nga ako ganoon eh, mahirap ba intindihin? Kung mahal niya ako tanggapin nya ako gaya ng pagtanggap ko sa kanya. Everythings not always about you.

Haayz, eto karpintero lang kasama ko dito, nagwalk-out si theart, sa akin lang naman, I'll do my part pero do yours. May sarili akong pagkatao na nahubog simula pagkabata ko, wala namang masama sa akin kaya bakit ko kelangan magbago?

Un lang, haayz, kung nababasa mo lang sana to...

Three Stars and a Sun

Just got home, while having lunch, radio is on, "Francis Magalona died this 12:00nn", Vic Sotto announces the sad news in Eat Bulaga.

Nagulat ako sa narinig ko, on ko agad ang tv, nilipat sa Eat bulaga, pansin ko ng malulungkot ang mukha ng mga hosts, nagaabang ng balita, login ako sa tpc, ayun, everyone is talking about this, so naniwala na ako na totoo nga.

Nalungkot din ako, ang totoo idol ko din siya, para siyang Jose Rizal ng bagong panahon.

"Kabataan para sa kinabukasan", tugtog ngaun sa playlist ko puro mga kanta niya. malalalim ang kanyang mga liriko, makubuluhan ang kanyang mga kanta.

Naalala ko noong elementary pa lang ako, si kuya michael may mga cassette tapes ng albums nya, araw araw pinapatugtog sa maliit naming cassette player, halos kabisaduhin na ang mga kanta. Masaya, naging bahagi ng buhay ko ang musika nya, isang tunay na makabayan.

Three Stars and a Sun na tshirt, gustong gusto ko, pero di makabili medyo mahal, saka andami n ring naglipana na mga fake, pero alam ko he won't mind, kung may mang gagaya dahil ang mahalaga ay mapalaganap ang pagmamahal sa bayan, na lahat ay maging proud maging Pilipino.

Para sa iyo idol, isang tribute, isang hapon ng iyong musika, isang hapon para sa iyong mga letra. "Bilib ako sa kulay ko, ako ay Pilipino"

REST IN PEACE

Sayang

Nagpost pa naman ako, binati ka pero hindi ka pala regular? Pinaasa ka lang pala ng boss mo. Haayz, hayaan mo na, ganyan talaga ang buhay, maraming beses kang ma didisappoint. Kelangan lang harapin ang pagsubok, ibig sabihin malakas ka kaya binibigyan ka niya ng challenge. Kahit ano mangyari dito lang ako para suportahan ka, wag ka na malungkot.

Malapit-lapit na magbukas shop ko, hinihintay ko lang loan ko at papagawa ko na place. Medyo madumi pa kasi. Pintura, paayos kisama, pati mgapinto at wirings. Alam ko magiging successful to, dito ako magaling, sa pagnenegosyo.

Balak ko din magbenta ng mga pc parts, tutal adek din lang ako sa online transactions, magagamit ko yun.

Ngayon di ako pumasok, matagal tagal din akong hindi umabsent, at ngaun nabreak ko. Hehehe, badtrip na naman si boss neto. Wala eh, pag ganitong masama pakiramdam ko, mas iisipin ko kalusugan ko.

Browse ng friendster, na ngayon ko lang ulet nagawa, kanina umaga nanuod ako ng anime, "Linebarrels of Iron" kaso di tapos.

Vl din ako nang ilang araw tapos off, sana di na lang nagiba sched, haba tuloy ng araw ng pasok. Wala din naman halos pinag-iba, panget pa ng off halos nakadress up kami whole week. Haayz, nakakasawa na talaga.

Tinext ako ng mgaclasmates ko nung elementary, sabi may "get-together" daw? Ayoko sumama, puro babae malamang dun at mga bf nila. Si theart alamko di sasama yan. Baka ma-OP lang ako dun. Pero masaya pa din ako kahit papaano naalala pa din nila ako, alamkodi naman kami ganoon kaclose noon.Saka mukhang mga sosyalin na sila, kita ko pa lang sa mga pics nila sa friendster, puro mga gimik. Hindi naman ako mahilig sa ganoon. Bahala na si Batman...

Congratulations

Musta na mga tropa? tagal ko din d nagpost. Eto trabaho pa din. Nagbabalak akong magtayo ng maliit na Internet Cafe sa Dasma. May mga computer na ako at pwesto, ipapagawa na lang at papakabit ng net. Wee, saya neto.

Gusto ko nga pala icongratulate theart ko, regular na siya! Nice theart pakanton ka naman jan, pahipon na din! Ehehehe. You deserve it, tama yan, maging simple, wag mayabang, kita mo ung iba jang poser walang napala, alam mo na kung sino un, panis!

Pwede na taung magsimula ng pamilya ehehe.

This past few days, or nights, medyo petiks mode sa work, iho-hold ang caller ng matagal tapos gagala sa floor, ahaha kanina nakarma ako, hold ko caller pagbalik ko 5 mins na palang naghang-up! Sapul After Call Work ko neto, kasama pa naman sa scorecards un, d ko nga tinawagan, tae.

Adek din sa Tekken 5, may PS2 sa gameroom, palit talo, marurunong din pala mga kasamahan ko. Si caloy nga, kahapon lang di marunong, pagpasok kinabukas pota kumokombo na? Mukhang nagpraktis sa bahay ah? Bili nga din ako ng PS2, PS3 sana kaso mahal pa.

Til next time mga peeps, abangan na lang ang mga susunod na kabanata ng aking makulay na buhay