ergergr

Open a popup window

Simpleng Buhay

Nailipat ko na mga computer ko dito sa Mabuhay, sa wakas! Maginhawa na ako dito sa sarili kong bahay. Walang usok, alikabok, sagana sa tubig at pagkain. Klahating taon din ako nagtiis sa dati kong pwesto. Nauuso na ulit ang dota dito sa shop. Unti uni nang nagbabalikang ang mga customer namin. Kaso dami pa ring utang, ganoon yata talaga, hindi pwedeng hindi ka magkakautang, sa sobrang hirap ng buhay ngayon.

Nakakuha ako ng online work, captcha encoder, medyo maliit ang bayad at hindi ko pa mawiwithraw ang pera kasi kailangan ko pa magopen ng account sa Unionbank. Paypal kasi ang mode of payment.

Nagsimula na ulet ako magblog. Dinelete ko na ang dati kong blog, tech support blog ang pinagkakaabalahan ko ngayon. Medyo nageexperiment pa sa adsense. So far may $30+. Mukhang mas maganda ito kasi walang hirap at nagagawa ko din ang isa sa mga hilig ko, article writing. Dami hits ng blog ko nitong mga nakaraang araw dahil sa facebook. Nagpost ako na magbibigay ako ng libreng Heroes of Newerth Beta keys (makabagong dota daw), ayun nagkakandarapa ang mga ungas. Daming nag ppm sa akin may bumili pa nga ng 4$. Kung araw araw sana ganito maganda. Pero mahirap din, kailangan mo ng konting tyaga. Pero alam nyo naman ako, laging may diskarte, I believe I can pull this off.

http://onlinetechnician.blogspot.com/

Crisis

Hirap ng walang pera, daming problema, wala naman ako problema kung sarili ko lang ang iisipin ko, problema sa pamilya, madaming utang na naipon, pati ang shop hindi mapaayos.


Ito ang pinoproblema ko, ang shop namin dito sa mabuhay wala nang customer, malakas na ang 200 sa isang araw tapos dun pa kukunin ang gastusin, sa pagkain, pamasahe at baon ng mga nagaaral. Hindi rin naman kami masyado matulungan ng kapatid ko na nasa abroad. So lahat parang sa akin at sa shop ko umaasa kaso netong mga nakaraang araw mahina rin ang kita. Ano kaya magandang gawin?

Naisip ko na ilipat na lang ang mga computer ko d2 sa mabuhay at ibenta ko ang mga lumang PC pambayad ng utang at least dito walang upa na babayaran hinde mag dodoble doble ang babayaran at baka bumalik pa ang mga dating customer namin kapag magaganda na ang mga PC. at wala pang utang, walang pressure at ang backpay ko hindi pa magagastos.

Hmm kaso di rin naman sigurado kung babalik nga ang mga customer, sa shop ko hindi naman nawawalan ng customer at least doon mas sure ang kita kaso syempre may responsibilidad din naman ako sa pamilya ko. Sila ang top priority ko. Gusto ko na rin ulet maghanap ng trabaho para makatulong na din at makaipon gusto ko kasi magkabahay malay mo ilang taon mula ngayon magkapamilya na rin ako, tama na siguro na experience ko na magkashop, masaya relaxed so kapag magkapmilya ako magnenegosyo pa rin ako ng ganito.

Minsan naiisip ko na dapat hindi na lang ako magresign kaso wala na akong mukhang maihaharap bagsak na ang stats ko at di pa maganda ang reliability tama na ring experience.

Matagal tagal na rin ung last post ko, medyo ung ibang blog ang pinagkakaabalahan ko, sinusubukan ko kumita sa adsense, paunti unit pag naipon naman un pagdating ng panahon kesa naman sa wala diba.

Hopefully i come up with the best decision, please guide me GOD.

3 in 1 + 1

Birthday ko ngayon it's time to party! Ilabas ang Ice Cream!

Hays another year older. 25 na ako. Thank God sa araw na ito.

Kakauwi lang nila theart. Gusto nga nya sa kanila na ako matulog pero wag na lang baka magalit pa parents nya.

Si theart ang unang bumati sa akin, naglaro sila dito sa shop hanggan ala una kasama kuya nya at si Pau. Bukas sama daw sya sa amin, magluluto daw si nanay ng sphagetti paborito ko. Nahihiya daw si theart sumama pero sya bahala kung di nya talga kaya ok lang sa akin.

Natupad ang ilan sa mga wish ko. Nangako kasi ako sa sarili ko n matutupad ko hini man lahat pero at least may natupad pa rin. Una na ang shop, medyo malakas ang kita minsan nga lang sarado kasi lagi ako umuuwi sa amin. Then wala na ako sa stressful kong work, reward na rin siguro ito sa sarili ko wala man pera pero nakakasurvive naman.

Masaya ako basta kasama ko si theart at pamilya ko sa birthday ko kahit walang pera, kahit walang handa basta kasma ko sila at masaya kaming lahat.

Airhead

Nag-away na naman kami, kung ano ano kasi ang mga sinasabi ko, pero dapat ba talga na ipaglandakan sa ibang tao ang mga nangyayari sa aming 2? Lahat ng mga pinaguusapan namin dapat ba naka-broadcast? Artista ba kami? Nakakainis...

Kala niya hinde ko laam, na kung kani-kanino niya pinapaalam mga pinaguusapan namin, pati ba naman un? Sa aming dalawa lang dapat yun pero bakit kung kani-kanino nya pinagsasabi? Bwiset talga.

Ako naman sa side ko kung ano ang sa aming dalawa sa amin na lang, di kopinagsasabi kung kani-kanino kahit sa mga kaibigan ko kasi nga dapat sa amin lang talga un. Tuloy nagmumuka akong masama sa mata ng ibang tao. Ako na nga minumura ako pa ang masama at siya ang kawawa.

Bakit kaya may ganitong mga tao? Gusto magmukang kawawa kesa sila ang maawa sa iba

Ako na nga ang di pinapansin ako pa ang masama.

Ako kapag may ginagawa ako na kung ano man tinitigil ko para makausap sya ng maayos.

Walang kwenta talga nagsasawa na ako ayoko na...
Konti na lang mauubos na ang pasensya ko.

Sinasabihan ko nga ng airhead, out of focus at distracted aba walang epekto. Tuloy pa din.

Wala talagang kwenta, bwiset, di ko ugaling magmura pero

PUTANG INA! GOD DAMN! BULLSHIT! LAHAT NA NG MURA!

Hays...

PATHETIC

More money, more problem...

Last time I posted medyo naiinis ako sa sarili ko, pero ngayon ok na ako. I finally resigned sa work, it's been a week. Now, business business muna. Everything's doing well, medyo nakikilala na ang munting shop ko, marami na rin akong customer araw araw. Sana magtuloy tuloy, medyo kabado lang ako sa permit, baranggay permit lang ang meron ako. Wala naman siguro magiinspeksiyon.

Dito ako ngayon sa bahay, umuwi ako medyo namimis ko na family ko, saka may lakad sila theart may binyagang pupuntahan. Sabi ko sarado muna ang shop pero mga adek sa grand chase nagopen hahaha. OK lang pabor sa akin at least kahit wala ako kumikita.

Natutuwa ako dito sa amin, para akong wanted, madami naghahanap, mga gusto magpaayos ng computer. Pinuntahan ko ang isa sa kanila, kaso sira soundcard kailangan na ng bago, yung iba mamaya na gusto ko magpahinga eh, ehehe.

Kung araw araw pala may nagpapaayos buhay na ako. Tapos kita pa ng shop. Kaso ang shop namin dito, wala nang masyadong customer. Napaglumaan na kasi ang mga computer, kailangan na ng upgrade. Plano ko pag nakuha ko ang backpay ko dito ko lahat iinvest, di ako papayag na masapawan, kami ang nauna dito. Mumurahan ko lang ng rent, para di makahabol ang iba, at least kami walang binabayarang upa, kuryente lang at net, technician ako na din. Maghanda sila tatapusin ko ang buhay nila. Bwahahaha.

Magaan ang pakiramdam ko, wala masyadong inaalala. Peace and quiet. Masyadong stree and inabot ko sa work na pinasok ko. Pahinga muna.

So far so good sana magtuloy tuloy...

I am a big liar!

Isang napakalaking kasinungalingan na naman ang ginawa ko. Napakabait naman nila sa akin, lahat ng pabor sa akin binibigay, pero, bat niloloko ko sila? Simula pagkabata naging ugali ko na ang magsinungaling, para iligtas ang sarili ko sa mga pagkakamaling ginawa ko, ganito ba ako kaduwag? Puro salita lang, walang gawa, ang lakas mangaral di naman ginagawa sa sarili? I am the biggest loser! I hate myself today!

Sa mga taong niloko ko, pasensya na, was ka magalala theart hindi ikaw ang tinutukoy ko, o ang pamilya mo, kundi ang sarili ko, pamilya, kaibigan, workmates at iba pang mga taong nakapaligid sa akin. Ano ba ang dapat kong gawin?

Masyado akong naging mahina, hindi ko kayang panindigan ang pinasok ko, kahit ibang tao na ang naapektuhan, walang kwenta! Walang kwenta!

Lahat ng ginagawa ko alam ko pagsisihan ko sa huli. Ngayon pa lang natatakot na ako, wala na akong mukang maiharap, di ko na kayang tignan ang sarili ko sa salamin.

Sa lahat ng mga taong niloko ko, I'm sorry, and I mean it, sorry.